20سال از زلزله تأسف بار سال 69 مي گذرد ولي زخم هاي آن هنوز تازه است.

هنوز آوار و مخروبه هاي زلزله در كنار مردم روستاي خرمكوه مي باشد.هنوز مردم آب آشاميدني،كشاورزي ندارند و با مشكلات دست و ژنجه نرم مي كنند و آن ها كه مي توانند فرار را بر قرار ترجيح مي دهند.

بيست سال از زلزله 69 مي گذرد اما انگار همين ديروز بود كه ستاد اسكان موقت منازل موقتي يا به اصطلاح زگالي را ساخته و تحويل مردم دادند و قرار شد براي ساختن خانه هاي دائمي اقدام كنند اما رفتند كه رفتند و ديگر پشت سرشان را هم نگاه نكردند.

مردم روستاي خرمكوه و ده ها روستاي ديگر ماندند با مشكلات خود.

امروز هم مسئولين كنوني وعده ي اجراي طرح هادي را مي دهند.طرحي كه اجراي آن را منوط به عقب نشيني مردم از خانه هاي فعلي كرده اند.با اجراي عقب نشيني ديگر هيچ خانه اي براي مردم روستا نمي ماند.البته اين طرح مزاياي زيادي دارد ولي طرح به طور كامل بايد اجرا شود و مجري هم بايد تمام تبعاتش را قبول كند.امروز علاوه بر مشكل آب و مخروبه هاي زلزله مشكلات ديگري مثل رها بودن فاضلاب در سطح روستا هم گريبانگير مردم است.

اميد است با اجراي طرح هادي مشكلات ديگر هم از جلوي پاي مردم روستاي خرمكوه برداشته شود.