توجه به جذب گردشگری = رونق اقتصادی و فرهنگی
رودبار استعداد پیشرفت وترقی را از دست نداده. رودبار شهرستانی است با پیشینه ای همچون جام مارلیک، کوه درفک، گل سوسن چلچراغ، درختان زیتون، سد سفیدرود،پل خشتی، مناطق ییلاقی، زیارتگاههای متعدد، چشمه های آب گرم و آب معدنی و...
از مشکلات که می گوییم صدای بعضی ها در می آید و بعضی ها هم که به مشکلات اشراف دارند و در رأس امور هستند درصدد بر طرف کردن آنها. حال از جمله کمبودهای این شهرستان می توان به نداشتن هتل های با کیفیت بالا نام برد که خود محرکی است برای جذب گردشگران و مسافران که تنها از جاده ترانزیتی آن استفاده می کنندتا به قول خودشان به شمال کشوربروند. اینجا هم شمال است. سرسبزی، رودخانه، جنگل های انبوه از درختان و میوه های جنگلی. آیا تا به حال به این فکر افتاده ایم که چرا شهرستان های کوچکتر از رودبار پیشرفت قابل توجهی داشته اند؟آیا سری به شهرهای همین استان گیلان زده ایم؟ چرا نام برخی از آنها در ذهن ها باقی مانده است؟ توقف گاه های مسافران و گردشگران کجاست؟ ایجاد دسترسی مناسب برای جذب آنها وظیفه کیست؟ آیا نمی توان همانند دیگر شهرها باعث اشتغال زایی و جذب توریست شد؟
آیا پارکها و ساحل سفیدرود تنها کافی است؟ چه کسی مناطق زیبای شهرستان رودبار را به مسافران معرفی می کند؟ جذب گردشگری با توجه به اشتغال زایی موجب پیشرفت فرهنگی نیز می شود. در جا زدن تا کی می تواند پاسخگوی نیازها باشد. راه حل چیست؟ با چه برنامه ای می توان مسیر مستقیم مسافران راتغییرداد. نیازهای گردشگران چیست؟ رضایتمندی آنها از نحوه ی خدمات در شهرها چه تأثیری بر روند جذب آنها دارد. شهرهای کوچکتر از شهرستان رودبار دارای چه موقعیتی هستند؟ رونق اقتصادی، از کجا شکل می گیرد؟
علت فرار سرمایه و سرمایه داران چیست؟ چرا به رودبار شهر طلسم شده می گویند؟
آبادانی حق ما نیست؟ وظیفه مردم چیست؟ چهره شهرستان رودبار از نگاه مسافران چگونه است؟
با توجه به گفته ها و شنیده ها و پای صحبت مردم نشستن این تلنگر را به اذهان ما می زند که چهره واقعی شهرستان ما همین است؟ آیا خدمات ضعیف پاسخگوی نیازهای افراد است.
مردم به چه دل خوش کرده اند؟ آیا بازهم باید در گرمای تابستان شاهد غرق شدن جوانانی باشیم که به علت نداشتن مکان برای ورزش و تفریح جان خود را از دست بدهند و آه و افسوس را برای دیگران بجای گذارند. آیا باز باید دلمان برای آنهایی بسوزد که هزینه کرایه کردن مکان های ورزشی را ندارند.
استعدادهای جوانان در کجا و چه زمان شکوفا می شود.
تکلیف قول هایی که دادند چه می شود؟ خوانندگان فهیم این نشریه می دانند که سرعت گیر های موجود در ورودی شهر رودبار بود با جاده آسفالت یکسان شده بود، حال با توجه به اینکه چندین بار در این نشریه در این خصوص گزارش تهیه کرده بودیم و وظیفه اطلاع رسانی خود را انجام داده بودیم پس از ماه ها و پس از تصادفاتی که رخ داد بعضی ها بیدار شدند و مشکل را بر طرف کردند.
به نظر شما تصمیم گیری و انجام آن در خصوص مسائل پیش پا افتاده چند ماه به طول می انجامد؟
چرا باید پس از ضرر و زیان به خود آییم و جلوی آنرا بگیریم آیا پیش گیری بهتر از درمان نیست؟ تابلوی معرفی مناطق سیاحتی و زیارتی شهرستان در چه زمانی برای آگاهی بیشتر مسافران نصب می شود؟ چرا از تصاویر منحصربه فردگل سوسن چلچراغ، جام مارلیک و ... در شهرستان و در کنار جاده ترانزیتی استفاده نمی شود؟
چرا همیشه در فکر انجام کارهای بزرگ هستیم و به مشکلات ریز و خرد نمی نگریم و در پی حل آنها دست به اقدام نمی زنیم. چرا می شنویم که رودبار امکانات ندارد.
چرا مردم به شهرهای بزرگ هجوم برده اند؟ آیا هوای پاک و طبیعی رودبار برای معرفی آن کافی است؟ مکان های جذب گردشگران کجاست؟ آیا آنها به این مکان ها دسترسی دارند؟ آیا امکانات ضروری آنها در این مکان ها برآورده می شود؟ تابلوهای راهنمای مسافران در داخل شهرها اساسی ترین ملزومات برای آگاهی آنها جهت جذب آنها نیستند؟
چرا اشتغال در شهر ضعیف است و می شنویم برای سبک و رونق باید به شهر های مجاورعزیمت کنیم؟ چرا می شنویم قدرت خرید مردم ضعیف است؟
آیا واقعاً چنین است؟ حمایت از کسانی که سرمایه هایشان را در این جا صرف کرده اند به درستی صورت می گیرد؟ حمایتها از مکان های فرهنگی و هنری همانند نشریات در نقاط دیگر چگونه و در اینجا چگونه است؟
با توجه به صحبتی که با چندی از افراد داشته به این نکته متذکر می شدند که هرگونه سرمایه گذاری و نقاط جذب گردشگری باید در مسیر اصلی شهرستان و مخصوصاً در کنار ساحل سفیدرود باشد تا به بهانه آب و ساحل سفیدرود و مناطق پوشیده از درخت در کنار آن مسافران را جذب کنیم چون فاصله نقاط زیبا و بکر شهرستان در دور دست قرار دارد استفاده از آن برای مسافران کمی سخت بوده و به همین دلیل است که اگر امکانات و خدمات رفاهی در مسیر اصلی شهرستان قرار گیرد با توجه به نزدیکی راه گردشگران میل بیشتری برای استراحت و گردش و استفاده از طبیعت و نقاط دیدنی می نمایند که می توان با توزیع بروشور و پوسترهای حاوی اطلاعات و عکس نقاط زیارتی و سیاحتی را برای آنها آشکار نمود.