• رودبار الموت - موقعيت جغرافيايي:

    رشته کوههای البرز که همانند کمندی دراز کناره جنوبی دريای خزر را در برگرفته و با ديواره بلند خود، آن را از ديگر بخش های کشور جدا می سازد، از ديرباز پناهگاه مردمانی بوده است که از دست دشمنان جورواجور بدان جا روی می آورده اند. اينان که، با بودن دريای خزر از پشت سر خود آسوده بوده اند، پس از فراهم آوردن و آمادگی نيرو، برای آزادسازی سرزمين خود، از آن جا رهسپار می شده اند. از اين رو دريای خزر و کوههای البرز و پوشش سبز و جنگلی کناره آن، از دير باز در نزد مردم اين مرز و بوم از ارزش نظامی بالايی برخوردار بوده است.

از روزگاران باستان، از آستار تا استرآباد(به گفته ای شهريست که امروز گرگان بر روی آن ساخته شده است) بيش از سيصد و چهل دژ و بارو بوده که در روزهای جنگ زيستگاه مردم بوده است، که امروزه تنها شمار اندکی از آنها، شايد بتوان گفت به شمار انگشتان دست، برای ما به يادگارمانده است. (اين منبع را هم اکنون به ياد ندارم).

بخش ميانی رشته کوه البرز از غرب کوه دماوند، دره چالوس، اگر درستتر خواسته باشم بگويم، از کوه علم کوه در طالقان در شرق، تا لوشان در غرب با جاری بودن رودخانه خروشان و پرآب شاهرود به دو بخش می شود، شمالی و جنوبی. بخش شمالی تر با کوه های سر سبز و پوشيده از جنگل تا کناره دريای خزر و بخش جنوبی با کوههايی خشک و کم آب که دشت قزوين در دامنه جنوبی آنهاست. آب رودخانه شاهرود از دامنه کوه های علم کوه و تخت سليمان سرچشمه گرفته و پس از گذر از طالقان (شاخه طالقان) و رودبار (شاخه الموت)، (اين دو در نزديکی معلم کلايه با هم رودخانه شاهرود را می سازند)، و پس از پيمودن کيلومترها، در لوشان با پيوستن به رود ابهر و يا قزل اوزن، با هم رودخانه سفيد رود را می سازند که شاهرود پر آب ترين شاخه آنها است. دره شاهرود با سيصد و چند پارچه آبادی يکی از درازترين، آبادترين و پر جمعيت ترين دره های ايران است. از قزوين می توان با سواری از دو راه قسطين لار(برای رقتن به قلعه الموت) و بهرام آباد (برای رقتن به قلعه لمبسر) به رودبارالموت رفت(عکس شماره 1). از راه های مالرو و کوهستانی بسيار زيبای آن: سياهلان، آبگرم 2000، و ويار می توان به گيلان و مازندران رفت. در سر راه روستاهايست که در فصل بارش، تنها راه های آنها، که مالروست، بسته شده و تا کنون هرگز برق و بهداشت و...به خود نديده اند. و از درندگان خرس، ببر، گرگ و گربه کوهی نيز يافت می شود.

برای کوه نوردی می توان از سيالان 4180 متر (از فراز آن می توان علم کوه، سياهلان، شاه البرز، تخت سليمان، کوه طالقان را ديد)، خشه چال، بلندی های شاتان، شاه البرز،هودکان و کوه های نرگس، گونه کوه، دره اندج رود با غارهای طبيعی و چشم انداز زيبای آن و درياچه اوان و آب گرم 2000 را نام برد.